گناه پدر و مادرم

سلام.چیزی که قراره بخونید درد دله.
من، آخرین پسر (و آخرین فرزند) خانوادم هستم. بچه های قبلِ منم همه پسر بودن.
پدر و مادرم بعد از بچه ی اول دلشون یه دختر میخواست اما هربار اقدام کردن پسر شد.
در نهایت والدینم بخاطر دلِ خودشون تا 5 سالگی لباس دخترانه تنم کردن، گذاشتن موهام بلندو دخترانه شه. برام گوشواره گذاشتن. چه ماتیک هایی که حین مالیدن به لب هام از مادر خراب نکردم. شاید یه روزی عکس بچگیمو ( بدون چهره) آپ کنم.

اواخر 5 سالگی برای ثبت نام مهدکودک موهامو کوتاه کردن ، لباس پسرونه تنم کردن .تصویر تلخ روزی که مادرم موهای بوُرِ بلند و نازنینمو با ریش تراش بابام کوتاه کرد عین یه کابوس جلوی چشمامه.تا قبلش همیشه توو جمع دخترای محله بودم.اما روزی که موهامو کوتاه کردن و اون لباس های مسخره پسرانه رو تنم کردن دیگه نه توو جمع دخترای محل جا داشتم نه بلد بودم چطور باید با عروسکی که بغلم بود وارد جمع پسرا شم.

اولین زنپوشیم به عید سال 82 ( هفت سالگیم) بر می گرده. با مادرمو داداشهام برای خرید عید رفتیم بازار. با گریه مجبورش کردم دامنِ گل گلی خوشکلی که توو ویترین بود رو برام بخره. وقتی رسیدیم خونه با ذوق پوشیدمش و گرم بازی بودم که بابام از سر کار اومد، با یه سیلی محکم چشمامو خیس کرد و مجبورم کرد درش بیارم و در آخر توهینی بهم کرد که تا مدت ها معنیشو نفهمیدم… ” پسره ی اُبنه ای”.
از اون روز زنپوشیم در خلوت شروع شد.مادرمم میدونست. بابام که میرفت ، دامنو می پوشیدم. از کلاس چهارم هرسال با پول توو جیبیم قایمکی تعدادی لباس دخترونه می خریدم.
24 سالمه و مستقل از خانواده زندگی می کنم. چندین ساله پدرم فوت کرده. سردرگمی دوران کودکی و نوجونیم توو اون خونه گذشت و تحمل زندگی در اونجا برام سخت بود. مدتیه زیر نظر روانشناس و مشاورم که اما هنوز نتیجه ای نگرفتم.شاغل و داشنجو هستم و در اجتماع حضور دارم اما توانایی محدودی برای ارتباط با هر دو جنس دارم. نمیتونم توو جمع پسرا مثل خودشون صمیمی شم.حتی گاهی از نگاه مستقیم توو چشم مردا خجالت می کشم.

وقتی میام خونه خودم، فقط لباس دخترانه میپوشم و همیشه با آرایش و کلاه گیسم. حتی یه لباس خونگی پسرانه توو کمدم نیست.موهام تا روی شونه هامه ، دوست داشتم بذارم بیشتر بلند شن اما شرایط و جایگاه اجتماعیم اجازه نمیده. پیش میاد از خودم عکس میگیرم و اینجا آپ میکنم.
اما انجام همه ی این کارها هم منو آروم نمیکنه. توو وجودم یه بیگانگی هست که با این کارا تا حدودی دردش برام کم میشه.برزخی که درش هستم ساخته ی دست والدینمه.پدرم فوت کرد و هیچوقت نبخشیدمش.مادرمم بعد به اشتباه خودش پی برده اما چه فایده . اونم نمی بخشم و بارها بهش گفتم.

برنامه ی خاصی برای آیندم ندارم .هدفم اولم درد دل بود چون اینجا هیچکس منو نمیشناسه.دوم اینکه شاید سرگذشت تلخم باعث هشیاری شه تا این اتفاق برای هیچ کودک معصوم دیگه ای رخ نده.
مرسی که وقت گذاشتید.

نوشته: کیانا (New.way)

بازدید 12,464

این داستان سکسی را با دوستان خود به اشتراک بگذارید

WhatsApp
Telegram
X
Threads
Skype
Email
Print

🔥 داستان‌های مشابه پیشنهادی:

21 پاسخ به “گناه پدر و مادرم”

  1. بهتره با اقشاری که مثل خودت هستن یعنی ترنسا و فمبوی ها آشنا بشی!شاید با اونا درد دل کنی بهتر نتیجه بگیری تا اینکه توی سایت یا هرجای دیگه ای!

  2. زنپوشی و تمایل به مفعول بودن به دلیل ترشح بیش از حد هورمون ها در دوران بارداری است با لباس پوشیدن گرایش عوض نمیشه مزخرف نگید!!

  3. راست و دروغش رو کار ندارم اما این جور چیزا باید تو بخش تاپیکا باشه تا بتونی با چند نفر هم زیرش حرف بزنی نه اینجا.ادمین هم فک کنم فقط به داستانای من گیر می‌ده مثل اینکه 😕 😁

  4. چقدر غم انگیزچقدر ناراحت کننده ست که پدر و مادری فقط بخاطر خوشحالی خودشون زندگی بچشون رو اینجوری خراب کننامیدوارم هرچه زودتر حالت خوب خوب بشه دوست عزیزم

  5. عزیز، محترم، دانشجوی گرامی استاد،از حرف اول ناراحت بودم برای تو تا آخرش حس بد ترو کاملا میفهمم اما جایی رسیدم از صحبتهای شما، احساس کردم تو اصلا قابل (((چی بگم ناراحت نشی، خودم بزور جمله بندی بلدم)))این نیستی که واست ناراحت بشم،اولا با نظر Shahx-1 موافقم درست هست صحبت ش، و حالا ميگیم‌در هر یک میلیون یکی مثل تو درست میگه از طرز برخورد و کودکی اینجور شدهدوم، استاد ایا میدونستی اگر والدین کافر هم باشند و تو رو جز کفار قرار داده باشند کوچکترین بی احترامی به اونا گناه هست؟ خصوصا کسانیکه از دنیا رفته و مادر جایگاهی پیش خدا داره که شما هیچ اگر تمام افراد خانواده او رو نبخشند هیچ اثری در دوست داشتن خدا به مادران نمیکنهاز قدیم‌گفتن ، اگر میخوای موفق باشی پدرو مادرو همیشه رو سر بزار اگر چه گفتم تمام بدی ها رو که محاله والدین به بچه هاشون کنند کرده باشند امتحان کن در مورد فکرت که نبخشیدی پدرو و مادرو هم نمیبخشی برگشت کن ازش، برو سر خاک پدرت با حرف بزن، بت قول میدم بیشتر مشکلاتت حل میشه اگر نشد هر چی خواستی به من بگو((( البته نه اینکه صبح بری سر خاک بعداز ظهر بیای بگی فلان‌فلان شده تغییری نکرد)))موفق باشیدامضا:اینجانب دست بوس پدرو مادره مرحومم تا ابد.

  6. اگه اون روانشناس و مشاوری که مدتی زیر نظرشون هستی افراد کاربلدی بودند قطعا به شما می‌گفتند که شما به صورت فیزیولوژیکی ترنس متولد شدی و اینکه در بچگی به شما چه نوع لباسی پوشونده باشند هیچ تاثیر بلند مدتی در این احساس شما نداشته. به دلیل محدودیت‌ها و مشکلات بیشماری که در جامعه برای ترنس‌ها وجود داره شما ناراحت هستی (که کاملا قابل درکه) و دنبال کسی یا کسانی می‌گردی که تقصیر رو بندازی گردنشون و خودت رو اندکی سبک کنی و چه کسی بهتر از پدر و مادری که رفتارهای اشتباهی هم داشتند.

  7. دوست خوبم، من شرایط خاص زندگیت رو درک میکنم و از انرژی منفی داستانت بی نهایت برات ناراحت شدمبا توجه به بُعد روانی یادگار‌ کودکیت به نظرم فقط باید ذهن و نگرشت به زندگی و شخصیتت برای خودت محرز بشه، پوشش یک امرِ شخصیِ و به خاطر تابو های جوامع جهان سومی خودتو آزار ندهنکته ای که وجود داره وقتی تمایل به هم صحبتی و درد و دل داری یعنی رضایت خاطری در کار نیست از شرایط موجودتمشاوره خوب خیلی کمکت میکنه اما چون مورد شما ریشه ی قدیمی داره قاعدتاً زمان بیشتری برای دستیابی به نتیجه ی مطلوب‌ نیازهفقط جا نزن و مانع تراشی هم نکنشک نکن با تلاش حل شدنیِبا آرزوی موفقیت و‌ شادکامی 🌸

  8. چه سرگذشت تلخی واقعا ناراحت شدم.فقط میتونم بگم متاسفم. ایشالا ک حال روحیت خوب بشه و به اون چیزی ک میخای برسی. دوس داشتم با هم در ارتباط بودیم و درد و دل میکردیم منم زنپوشم مثل تو مخفیانه

  9. درون انسان و عمیق ترین تمایلاتش قابل تغییر نیستند این رو از تجربه شخصی میگم حالا به هر علتی چه هورمونی یا وراثتی یا فرضا رفتار. والدینت شما الان اینجوری هستی. وقتی عکس میگیری میزاری رو نت معلومه اینکاره ای دیگه اصلا از کجا معلوم. تو خردسالیت لباس دخترونه تنت نمیکردن الان معمولی می بودی شما میگی با مردونه پوشیدن بیگانه ای خب بابا پدر مادر بدبخت یه غلطی کردن یه چهار پنج سالی لباس تنت کردن یعنی تو این 18 سال فرصت نکردی ترک عادت کنی پس هم اگه فرضا. صرفا به خاطر رفتار والدینت اینجوری شدی. دیگه کاریه که شده تو هم مثل بقیه مبدل پوش ها یا ترنس ها هستی و مشخصه از اینی که هستی خوشحالی فقط از این فکر که این بهت تحمیل شده ناراحتی خب مگه بقیه خودشون انتخاب کردن اونا هم بهشون تحمیل شده که ترنس یا گی یا هرچیز دیگه ای باشه

  10. هیععععععی بابا نمیدونم واقعیه یانه واسه بنده که باورش سخته که پدری به بچه اش بگه ابنه ای

  11. تو ترنس نیستی داری به خودت القا میکنی فقط…گام اول از این لباس ها و رفتار ها دست بردار…گام دوم مدت و طول درمان روانپزشکی ات رو بیشتر کن…

  12. قلم موثر و زیبایی داری در نگارش که در عین حال نافذ هم هست . مسلما جای تاسف داره که اشتباه رفتار کردند ولی خوب مهم اینه که الان راضی باشی . به امید دیدار . موفق باشی

  13. والدینت گناهی ندارن بیرحم نباش زندگی رو برا خودت سخت نکن . همیشه نگاه مردم به ما نگاه سنگینیه تحملش برام سخته اما راه دیگه ای نیست .خیلیا بیرون فقط نگاهشون به سینه های درشتمه کاملا برام واضحه . اما نعمت بزرگیه که خدا به هر کسی نمیده . همیشه به روزگار بخند

  14. اگه میخای حالت خوب بشه ببخش.بخشیدن تنها راه رهایی از گذشته است.ببخش برای خوب شدن خودت

🔥

ویدئوهای پیشنهادی

🔔
هنگام کلیک و باز کردن لینک‌ها صفحات تبلیغاتی باز شوند. آن‌ها را ببندید همچنین در صورت پخش نشدن ویدئو از دکمه دانلود ویدئو استفاده کنید یا فیلترشکن خود را عوض کنید